عصر جمعه و عصر يكشنبه هيچ فرقى با هم ندارند. عصر يكشنبه همان اندازه دلتنگ ميشوى كه عصر جمعه ها با غروب آفتاب، گويى تمام بغض هاى عالم بر گلويت مينشستند. به ويژه اگر بدانى با برآمدن همين خورشيدى كه از كنار تو بار سفر ميبندد، دستانى جادويى براى هميشه به خاك سپرده ميشوند. دستانى كه بخشى از درخشانترين آثار تاريخ موسيقى سرزمينت را رقم زده اند.
همين دلتنگىِ مخلوط شده با عصر يكشنبه ميتواند بهانه اى شود براى پناه بردن به بلندى هاى شهر. به لذت بردن از صداى باد وقتى از ميان علفهاى خشك گذر ميكند و با نواى بيات اصفهان درآميخته و ذهن و روح ت را نوازش ميكند.



پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین )  اردیبهشت .۱۳۹۳








براى من سنتور،"پرويز مشكاتيان" بود و تار، "محمدرضا لطفى".
براى من سنتور ٢٩ شهريور ٨٨ تمام شد و تار امروز...
خداحافظ اسطوره





پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۱۲. اردیبهشت .۱۳۹۳




"سلام، پريسا هستم"


با "انقلاب بهمن ٥٧" افراد، حركتها و صداهاى زيادى قربانى و خاموش شدن. صداهايى كه هر كدوم برگى درخشان در تاريخ فرهنگى، هنرى، سياسى و اجتماعى ايران به حساب مى آمدند.
اما آنچه مثل هميشه فراموش شد اين بود كه ميراث به جا مانده از تاريخ سازان و اسطوره ها، با سكوت و خاموشى و حذف فيزيكى آنها از بين رفتنى نيست.

يكى از چهره هاى ماندگارى كه بعد از انقلاب به خانه نشينى "دچار" شد، اسطوره ى آواز كلاسيك ايرانى "بانو پريسا" بود. كسى كه در ذهن دوران خودش آنچنان اثرگذار بود كه به شكلهاى مختلف در جامعه ايران تكثير شد. يكى از سوالهاى كودكىِ من از مامان و بابا هميشه اين بود كه چرا اسم من "پريسا" ست؟؟؟
و حالا كودكان نسل من بزرگ شدند، نسلى كه در اون دختر بچه هاى زيادى "پريسا" شدنشون رو مديون "پريساى بزرگ" هستند.
امروز، دقيقا در نقطه ى مقابل سرزمينم بر روى كره ى زمين، در فرسنگها دور تر از زادگاهم افتخار اين رو دارم كه در مؤسسه اى تدريس موسيقى داشته باشم كه "استاد پريسا" در اون تدريس دارند.
چه افتخارى از اين بالاتر؟؟؟!!!!
... "سلام، پريسا هستم"




پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۱. اردیبهشت .۱۳۹۳

رها



مهمون داريم. حالش خيلى بده.
...نه بد بود.
داره بهتر ميشه و آماده ميشه براى پرواز. براى آزادىِ دوباره.
ولى خيلى دلتنگه. ميگه: "شما آدميزاده!! ها سوار هواپيما ميشيد و آسمونها رو در مى نورديد و نميدونيد كه پيشرفت هاى بشرى داره چه بر سر طبيعت و حيات وحش و آسمون و زمين مياره.
ميگه: "نميدونيد كه آدميزاده ها از رفقاى خودمون استفاده ميكنن براى از بين بردنمون".
ميگه: "نميدونيد كه آدميزاده ها تو فرودگاه ها فقط به جرم اينكه ما با موتور هواپيما هاشون برخورد ميكنيم، ما رو ميكشن. انگار نه انگار كه اين ما نيستيم كه به حريم اونها وارد شديم، اونها هستن كه زندگى ما رو به سياهى كشوندن".
ميگه: "از مرگ بدتر اينه كه رفقاى تيز پروازمون رو آموزش ميدن و تو فرودگاهها استخدام ميكنن؛ به عبارتى ديگه رفقامون مزدورِ دستِ آدميزاده ها شدن. شاهين ها رو آموزش ميدن تا براى امن موندن موتور هواپيما هاشون، پرنده هاى اطراف فرودگاه ها رو بزنن. شايد رفقامون خودشون هم نميدونن كه مزدورِ آدميزاده ها شدن. شايد نميدونن كه آدميزاده ها وجب به وجب زمين و آسمون رو دارن خالى از زندگى و زندگان ميكنن".
ميگه: "اون شاهينى كه چند روز پيش به من حمله كرد و سر و بالم رو زخمى كرد شايد نميدونست كه آدميزاده ها خودش رو هم در زندانى به وسعت يك فرودگاه اسير كردن".
اسمش رو گذاشتيم "رها" و به محض سلامتيش رهاش ميكنيم به سلامتىِ سربازهايى كه اسير دست جيش العدل ن. به سلامتيه زندانيامون كه اسير دستان ظالمى هستن كه درخت زندگيشون رو با خون آبيارى ميكنن. رهاش ميكنيم به سلامتىِ آزادى و هيچ موقع بهش نخواهيم گفت كه آدميزاده ها فقط رفقاى اونها رو مزدور نكردن، آدميزاده ها "آدميزاد" رو هم مزدور كردن.


پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۲۸. بهمن .۱۳۹۲

"جيك جيك مستونت بود، فكر زمستونت بود؟ "

خبر كوتاه بود
مستر "استفان واربك" انگليسى ، برنده ى اسكار بهترين موسيقى فيلم براى "شكسپير عاشق" ، جايزه ى موسيقى فيلم فجر را از آن خود كرد!

بچه كه بوديم از فرط نبود امكانات و تفريحات ناسالم ، ضرب المثل و چيستان ياد گرفتن جزو تفريحات نسل ما محسوب ميشد.
"جيك جيك مستونت بود، فكر زمستونت بود؟ " جزو اولين ضرب المثل هايى بود كه ياد گرفتم.
با شنيدن خبر پيروزىِ غرور آفرين "مستر واربك" در اين بازى كه از بد روزگار براى آهنگسازانِ دولتى ، بازىِ باخت باخت است ، به ياد اين ضرب المثل و عده اى از عزيزان فعال در زمينه ى موسيقى فيلم افتادم.
به اينكه وقتى آستين بالا بزنى و اولين حركتت براى حذف رقيب و پيروزى به هر قيمتى ، دوختن دهان خود و ديگران ، هنر فروشى و اخلاق فروشى و در يك كلام خود فروشى باشد ، بايد مرورى داشته باشى بر روزگار شيرين كودكى و بر ضرب المثل هايش.
به اينكه پدرخوانده هايى كه به قيمت پشيزى تمام وجود و هنر و اخلاق تو را ميخرند ، به همان پشيز هم تو را خواهند فروخت.
به اينكه موسيقىِ مناسبت ها و جُنگ ها و روضه ها و مولودى ها سهم تو ميشود ، و بزرگترين و پر هزينه ترين فيلم هر چند دولتى ، سهم "مستر واربك".
به اينكه وقتى در سوداى خامِ به چنگ آوردن پروژه هاى بزرگِ البته "دولتى" از جرگه ى هنرمندان مستقل و اخلاق گرا به جمع دولتى ها و حكومتى ها بپيوندى ، دقيقا تو دستمال آشپزخانه ميشوى و "مستر واربك" دستمال ابريشم.
به اينكه در اين جنگِ احمقانه ى پروژه هاى ميلياردىِ دولتى چه لبخند رضايت بخش و آرامى بر لبان هنرمندان و آهنگسازان مستقل است و چه چهره ى مضحكى دارند آنانى كه باد ميوزد در كاسه (ى ...) شان.
به اينكه روزگار با شتاب بى رحمانه اى در گذر است و حكومت ها بى رحم تر از روزگار




پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۲۵. بهمن .۱۳۹۲


"حوض نقاشى"



فقر ، جنگ ، عقب ماندگى فرهنگى ، غم و هر آنچه كه به كودكان تحميل ميشود را نميتوان بسته بندى زيبا كرد و به جامعه تزريق كرد به عنوان "جبر" ، "قسمت" و هر مزخرف ديگرى . به همين سادگى . فقير فقير است ، گرسنگى بد است ، فاصله ى طبقاتى نفرت انگيز است ، تحمل بيمارى سخت است . حال ميخواهد از جانب هاليوود ، باليوود يا جاليوود (سينماى جمهورى فخيمه ) باشد . مساله دارم با نگاه كالايى به كودك . با "ميم مثل مادر" ، با " حوض نقاشى" با فيلمهاى مجيدى . واژه گانى چون : پاسخگويى ، وظيفه و احساس مسئوليت در ادبياتِ جامعه ، والدين ، سيستم آموزشى و هر آنچه به كودكان مربوط ميشود اصلا تعريف نشده . و اينچنين ميشود كه باغ وحشى به نام جامعه ى بشرى از شرق تا غرب و شمال تا جنوب كره زمين پديد مى آيد . همين

(پريسا دانشور پس از تماشاى فيلم "حوض نقاشى" ، برنده سيمرغِ بريانى شده ى فجر)



پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۲۷. مرداد.۱۳۹۲




" نى زن سرگردان "


پارسا جان ، چه قصه آشنايى
خاموشىِ تو خاموشى نسلى ست كه از گذشتگانش سياهى و آواره گى و ويرانى به ارث برد
خاموشى نسلى كه به نسل بعد هم تعلق نداشت 
" نى زن سرگردان "سفرت به خير 

به شكوفه ها به باران برسان سلام ما را 



پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۱۴. اسفند.۱۳۹۱

يك ، دو ، سه ، چهار ، پنج ، شش

شش
شش سال تمام شد و امروز وارد هفتمين سال ميشويم عزيزم



هفتمين سال زندگى مشترك
هفتمين سال با هم بودنمان 
هفتمين سال دوست بودنمان
روزى كه چهل و دومين سالگرد ازدواج مامان و بابا را جشن ميگرفتيم ، با خنده به مامان گفتم : ماماااااااان ، خسته نشديد ؟
چهل و دو ساااااااال
بس نيست ؟
مامان با آرامش هميشه گى و دلنشين ش گفت : تازه اولشه




پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) ۵. بهمن.۱۳۹۱

باشید تا باشیم




بچه که بودم پنجاه خیلی بود 

بابا که پنجاه ساله شدند میترسیدم
از پیری
از چروکهایی که یک به یک وجودشان را خسته میکرد
از اتفاقاتی که با گذر زمان در انتظارمان بود
اما امروز ، چهارم آبان ،خورشید با طلوع ش نوید پنجاهِ مبارکی را داد
پنجاهمین سالگرد ازدواج پدر و مادری که ذره ذره وجودشان را هدیه به فرزندانشان کردند
مامان جان ، بابا جان
حضورتون،وجودتون،محبتتون،عشقتون،انگیزه ایه برای زندگی
باشید تا باشیم




پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) 4. تیر.1391

"فاحشه گان مغزى"

يك دو سه ... پنجاه ... صد ... دويست ... دويست و پنجاه ... دويست و نود ... دويست و نود و هشت
دويست و نود و هشت نفر
دويست و نود و هشت "انسان"
از همان انسانهايى كه بعضى از "رفقا" !!! از حقوق اجتماعى و "اقتصادى"شان حرف ميزدند.
از همان مردمانى كه در هواپيماى ايران اير سال ٦٧ ، قربانيانِ مظلومِ امپرياليسم آمريكا شدند....

فقط فرق اين ٢٩٨ نفر كه از قضا ٨٠ نفرشان "كودك" بوده اند، با بقيه اين است كه خداى ناكرده نميشود رفيق پوتين و رفقاى كرملين نشين را نقد كرد.
يا حتى "رفقاى" طرفدارِ "رفيق پوتين" و "رفقاى كرملين نشين ش" را.
همين فرق كوچك باعث شده كه عده اى از "رفقا" بنشينند و كف بزنند به پودر شدن هواپيماى خطوط هوايى مالزى ، غافل از اينكه در اين ميان تنها سازِ "مرگ مرگ مرگ مرگ مرگ مرگ مرگ مرگ" است كه كوك شده ست.
بعضى از رفقا آنچنان غرق در "اتوپياى شوروى" و گسترش "روياهای كرملينى" شده اند كه فراموش كردند در اين ميان هر قطره خونى كه ريخته ميشود، يك "نه" ى بزرگ به روياهاى فسيل و كپك زده ى آن هاست.
يك "نه" بزرگ به سكوتِ معنادار آنان در قبال بازگشايىِ مركز "شنود" شوروى سابق در كوباست.
يك "نه" بزرگ به تكرار تراژدىِ استالين و موسولينى در قالب طنزآميز و فكاهىِ پوتين.
كاخ سفيد نشينان و لأبى هاى اسرائيلى آنها، و كرملين نشين ها و "رفقا"ى كپك زده ى آنها، دو روى يك سكه اند. سكه اى كه هيچ ابايى از تكرار جنگ سرد ندارد، حتى به قيمت صد و سى هزار كشته ى سوريه و صد ها و هزاران كشته در أفغانستان و عراق و اكراين و غزه و ...
اينها دو روى يك سكه اند تا به ما يادآور شوند كه درخت تمام دولتها و حكومتها ، ايدئولوژى ها و مذاهب را "فاحشه گان مغزى" آبيارى ميكنند.

پریسا دانشور ( پری کوچک غمگین ) 28. تیر.1393